عذاب شدند و ساكتان نيز رهايى يافتند با ظاهر آيات فوق به هيچوجه سازگار نيست . 3 - آيا هر دو گروه يك نوع كيفر داشتند ؟ از آيات فوق چنين برمىآيد كه كيفر مسخ شدن ، منحصر به گنهكاران بود زيرا مىگويد * ( فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْه ) * . . . ( هنگامى كه در برابر آنچه نهى شده بودند سركشى كردند . . . ) ولى از طرفى از آيات فوق نيز استفاده مىشود كه تنها اندرز دهندگان از مجازات رهايى يافتند ، زيرا مىگويد * ( أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ ) * ( آنها را كه نهى از منكر مىكردند رهايى بخشيديم ) . از مجموع اين دو چنين استفاده مىشود كه هر دو گروه مجازات شدند ، ولى مجازات مسخ ، تنها مربوط به گنهكاران بود ، و مجازات ديگران احتمالا هلاكت و نابودى بوده است ، هر چند گنهكاران نيز چند روزى پس از مسخ شدن - طبق روايات - هلاك شدند . ( 1 ) 4 - آيا مسخ ، جسمانى بوده يا روحانى ؟ « مسخ » يا به تعبير ديگر « تغيير شكل انسانى به صورت حيوان » مسلما موضوعى بر خلاف جريان عادى طبيعت است ، البته « موتاسيون » و جهش و تغيير شكل حيوانات به صورت ديگر در موارد جزئى ديده شده است ، و پايه‌هاى فرضيه تكامل در علوم طبيعى امروز بر همان بنا نهاده شده ، ولى مواردى كه در آن موتاسيون و جهش ديده شده صفات جزئى حيوانات است ، نه صفات كلى ، يعنى هرگز ديده نشده است كه نوع حيوانى بر اثر « موتاسيون » تبديل به نوع ديگر شود ، بلكه

--> ( 1 ) و اگر از پاره اى از روايات چيزى بر خلاف اين موضوع استفاده مىشود ، علاوه بر اينكه در مقابل ظاهر آيات نمىتوان به آن اعتماد كرد ، از نظر سند نيز آنها را تضعيف كرده‌اند و احتمال دارد كه راوى در نقل روايت گرفتار اشتباهى شده باشد .